PPS (polyphenylensulfide) is een hoogwaardige technische kunststof met een uitstekende weerstand tegen veel oplosmiddelen, brandstoffen, oliën en chemische oplossingen. Het belangrijkste voordeel is dat het zijn bruikbare eigenschappen kan behouden in veeleisende chemische omgevingen, waaronder bij verhoogde temperaturen. Sterke zuren, oxidatiemiddelen en sommige amines kunnen het echter beschadigen.
Chemische bestendigheid beschrijft hoe goed een materiaal blootstelling weerstaat zonder op te zwellen, zacht te worden, te scheuren of aan sterkte te verliezen. Voor polymeerbeugels en -onderdelen is dit belangrijk, omdat een onderdeel er intact uit kan zien terwijl zijn draagvermogen is verminderd.
Hoe PPS zich verhoudt tot andere technische kunststoffen
Het volgende geeft een algemene vergelijking; de geschiktheid hangt nog steeds af van de specifieke chemische en operationele omstandigheden.
| Polymeer | Vergelijking met PPS |
| PEEK | Beide bieden een brede chemische bestendigheid, waaronder weerstand tegen veel oplosmiddelen en alkaliën. Geen van beide is universeel superieur: de exacte chemische stof, concentratie en temperatuur bepalen de betere keuze. |
| POM / Acetaal | POM presteert goed met veel brandstoffen, oliën en alcoholen, maar heeft grotere beperkingen bij zuren. PPS biedt over het algemeen een breder alternatief voor blootstelling aan agressieve chemicaliën. |
| PA / Nylon | Nylon heeft een bruikbare weerstand tegen veel oliën en brandstoffen, maar zuren kunnen het aantasten. PPS is over het algemeen een sterkere kandidaat wanneer blootstelling aan zuur een zorg is. |
| PC | PC is kwetsbaarder voor veel organische oplosmiddelen, waaronder ketonen, die scheuren of schade kunnen veroorzaken. PPS biedt over het algemeen een veel bredere oplosmiddelbestendigheid. |
| PEI | PEI heeft een bruikbare chemische bestendigheid, maar heeft beperkingen bij ketonen en sterke alkaliën. PPS presteert over het algemeen beter in deze chemische groepen. |
| PP |
PP biedt al een goede weerstand tegen veel zuren en alkaliën. PPS biedt niet automatisch een betere chemische compatibiliteit; de volledige gebruiksomstandigheden moeten de keuze rechtvaardigen. |
Waar PPS beperkingen heeft
PPS mag niet worden beschreven als bestand tegen elke chemische stof. Sterke oxiderende omgevingen, bepaalde sterke zuren en sommige amines vereisen bijzondere aandacht. De temperatuur kan het resultaat ook aanzienlijk veranderen: PPS-soort GF40 heeft weinig verandering in treksterkte na blootstelling aan 10% zoutzuur bij 23°C, maar vertoont een aanzienlijke achteruitgang bij 80°C onder de genoemde testomstandigheden.
Verbetert glasversterking de chemische bestendigheid?
PPS GF40 is niet automatisch chemisch bestendiger dan ongevuld PPS. Glasversterking verandert de mechanische prestaties, maar de vezels en de hechting tussen de vezels en het polymeer brengen extra overwegingen met zich mee. Sterke alkaliën kunnen glasversterkte soorten aantasten, terwijl langdurige blootstelling aan heet water de sterkte op het glas-polymeer-grensvlak kan verminderen. Voor een PPS-schroef, -moer, -ring of -machined onderdeel moet de keuze daarom rekening houden met:
- De exacte chemische stof of mengsel en zijn concentratie.
- Bedrijfstemperatuur en blootstellingsduur.
- Of contact incidenteel spatten of continue onderdompeling is.
- De exacte PPS-soort en versterking.
- Mechanische belasting, waaronder aandraukracht en aanhoudende belasting.
PPS is een sterke kandidaat wanneer brede chemische bestendigheid nodig is, maar de compatibiliteit moet worden gecontroleerd voor het afgewerkte onderdeel onder zijn werkelijke werkomstandigheden.
